Ik vind mijn werk niet leuk!

Je vindt je werk niet leuk meer, maar je vindt jezelf te oud om nog van baan te veranderen. Je durft de zekerheden die je hebt opgebouwd niet op te geven. Wat kun je doen?

Inhoud

De noodkreet van Maria: ik wil daar weg!

Voor mij zit een vrouw van boven de vijftig, die ik Maria zal noemen.  Haar stem klinkt een beetje opgewonden, met de ondertoon van verontwaardiging, die hoort bij iemand die niet echt gewend is om voor zichzelf op te komen.

Maria werkt in het onderwijs en ze vertelt dat het niet meer leuk is op haar werk. Haar directeur is een jonge man met nauwelijks ervaring als leidinggevende en vrijwel geen kennis van het onderwijs. Volgens Maria volgt hij gewoon de bevelen van de bestuurder op. “Ik voldoe opeens niet meer aan het profiel en krijg taken toegewezen, die niet bij mij passen.” Daarna vertelt Maria dat zij niet de enige is met deze ervaring. Meerdere collega’s zijn het erover eens, maar niemand gaat met de directeur praten. “Het heeft geen enkele zin”, zucht ze tenslotte. “Ik wil daar weg!

Te oud voor ander werk

Iets anders zoeken is niet zo makkelijk als je wat ouder bent. Je leven is inmiddels ingericht op het salaris dat je krijgt. Je ontslag nemen is onverstandig. Het idee dat je al je opgebouwde zekerheden moet opgeven om ergens anders te gaan werken op basis van een tijdelijk contract is niet aantrekkelijk. Als je tussen de vijftig en zestig bent zijn de opgebouwde arbeidsvoorwaarden soms net zo beperkend als een wurgcontract. Met nog enkele jaren tot je pensioen is het af te raden om rare sprongen te maken. Het gevolg is dat veel ouderen ervoor kiezen om het nog een aantal jaren uit te zingen en daarmee schrijven ze zichzelf eigenlijk af!

Niet aan het profiel voldoen

Het verhaal van Maria staat dan ook symbool voor het verhaal van veel vrouwen van boven de vijftig. Opeens lijkt ze, ondanks alle ervaring, niet meer aan het profiel te voldoen. De jongere leidinggevende kan zich niet goed verplaatsen in de wereld van de oudere werknemer en stelt vast dat deze niet meer naar behoren functioneert. 

Er wordt van Maria verwacht dat ze een aanvullende HBO opleiding doet, terwijl uit een snelle optelsom blijkt dat het jaar van afstuderen ongeveer gelijk ligt met haar pensioenleeftijd. En Maria neemt het allemaal bloedserieus

Het is voor haar onmogelijk om te relativeren, daarvoor is er te veel gebeurd. Het lukt haar niet om afstand te nemen en na een periode van ziekte ziet ze alleen nog maar de mogelijkheid om er uit te stappen. Volgens haar is dit de enige manier om gelukkig te worden.

Als je overweegt van baan te veranderen, kan ik je helpen met een op jouw situatie afgestemd coachingstraject. Meestal kun je met je werkgever regelen dat hij dit traject voor je betaalt (€900,00 excl. BTW)

Als je niet wilt dat je werkgever dit betaalt, of als je geen werkgever hebt, kun je overwegen deze on-line cursus te doen. De cursus is geschreven door een erkende en ervaren coach en kost (op dit moment) slechts €49,00.

Verhelder de situatie in drie stappen

Het gaat er niet om wie er gelijk heeft. Ik denk dat de ervaringen van Maria net zo legitiem zijn als het beeld dat de leidinggevende van haar heeft. Punt is echter dat Maria haar leidinggevende niet kan veranderen. De enige persoon op wie zij invloed heeft, is op zichzelf en dat is in deze situatie niet zo makkelijk. 

Wat het allemaal nog complexer maakt, is dat wij, buitenstaanders, direct klaar staan met onze goedbedoelde oordelen en adviezen. Het effect is dat Maria zich niet serieus genomen voelt en het idee heeft dat zij zich moet verdedigen. Niet alleen tegen haar leidinggevende, maar ook tegen haar partner, haar vrienden en vooral tegen zichzelf.

In de coachingsgesprekken met Maria hebben we de volgende stappen genomen:

  1. Een objectief onderzoek van de situatie
  2. Een gedegen zelfonderzoek
  3. Een besluit nemen

Hieronder zal ik de stappen nader uitwerken.

1. Een objectief onderzoek van de situatie

Je werk niet leuk vinden is zo een algemene uitdrukking dat het verstandig is deze te objectiveren. Wat is er werkelijk aan de hand? Wat zijn precies de oorzaken? Hierbij helpt het om een aantal mogelijke redenen op een rijtje te zetten. Voorbeelden hiervan zijn:

  • Je hebt creatieve ideeën en je mag deze niet uitvoeren van je werkgever
  • Je houdt wel van het soort werk dat je doet, maar niet in deze specifieke situatie
  • Je bent toe aan iets totaal anders
  • Je kunt het niet vinden met je leidinggevende
  • Je moet dingen doen waar je de noodzaak niet van ziet
  • Je hebt een slecht beoordelingsgesprek gehad
  • Je hebt ruzie met een collega
  • Er zijn taken aan je pakket toegevoegd die je niet goed kunt
  • Je hebt gezondheidsklachten waar je niet aan toe wilt geven
  • ….

Door objectief situaties en omstandigheden te beschrijven kun je bepalen wat de achterliggende problemen zijn. Het zijn deze objectieve punten die je op weg helpen in het zelfonderzoek

2. Doe een gedegen zelfonderzoek (met behulp van Byron Katie)

Een meester in het anders kijken is Byron Katie. Zij beschrijft de vier vragen waarmee je het zelfonderzoek kunt doen in het boekje: Vier vragen die je leven veranderen. Volgens Byron Katie levert de situatie zelf geen stress op, maar wel de gedachten die je hebt over je leven en jouw werkelijkheid.
Het is een verfrissende methode van zelfonderzoek, alhoewel mijn ervaring is dat het lastig is om deze stappen zonder professionele begeleiding te doen. Maar er is genoeg te lezen in dit boek om je aan de hand mee te nemen. Bovendien kun je op YouTube diverse video’s vinden over haar werkwijze.

Vraag 1. Ik vind mijn werk niet meer leuk, is dat waar?

Byron Katie daagt je uit om het antwoord op deze vraag te beperken tot ja of nee. De stelling is namelijk waar of niet waar.

Vraag 2. Weet je 100% zeker dat dit (niet) waar is?

Je zult de neiging hebben om de eerste vraag direct met ‘ja’ te beantwoorden. Natuurlijk vind je je werk niet leuk meer. Dat weet je absoluut zeker. Maar bij de tweede vraag ga je denken: ‘Is dat altijd zo? Zijn er dingen die ik wel leuk vindt? 

Probeer het antwoord op de vragen in stilte te vinden. Er is geen verkeerd of fout antwoord; het enige goede antwoord is een antwoord van absoluut zeker weten: ja, het is helemaal waar of nee, het is niet helemaal waar.

Pas als je bij dat punt van zeker weten bent aangeland, stel je jezelf de volgende vraag:

Vraag 3. Ik vind mijn werk niet meer leuk, wat doe ik als ik geloof dat dit werkelijk waar is?

Wederom probeer je het antwoord in jezelf te vinden. Hoe slaap je als je dit werkelijk gelooft? Hoe ga je naar je werk toe? Wat doe je als je thuiskomt? Hoe reageer je in je gezin? Wie geef je de schuld? Misschien kom je tot de conclusie dat je 24 uur per dag met je werk bezig bent.

Vraag 4. Ik vind mijn werk niet meer leuk, wie zou ik zijn als ik dat NIET geloof?

Nu zie je jezelf op het werk en je probeert je een voorstelling te maken van wie je zou zijn als je het niet zou geloven. Je hebt je bureau, je computer of als je voor de klas staat, zie je de kinderen. Je hebt je collega’s. Onderzoek hoe het zou voelen als je niet meer zou geloven dat je je werk niet leuk vond. Wie zou je dan zijn? Hoe zou je reageren op je werk? Hoe zou je slapen? Hoe zou je thuiskomen?

Draai het om!

Vervolgens vraagt Byron Katie je om het allemaal eens om te draaien. Het eenvoudigste is om de niet te veranderen in een wel. Ik vind mijn werk wél leuk! 

De opdracht lijkt een beetje op het niet geloven van je stelling, maar nu vraagt Katie je om met voorbeelden te komen. Geef een concreet voorbeeld van een moment waarop je het leuk vindt op je werk. In ons voorbeeld antwoordde Maria: “De dag dat de vakantie begint!” We moesten er om lachen, maar al snel bleek dat ze de lange vakanties in het onderwijs echt heerlijk vond. Verder doorvragend bleek dat ze het in haar klas ook fijn vond. Ze hield van de kinderen en vond het fijn om met ze te werken.

en draai het nog een keer om

Voor dit stukje heb je wat relativeringsvermogen nodig. Maak een nieuwe zin door bijvoorbeeld het onderwerp en het lijdend voorwerp om te draaien. Dan krijg je “Mijn werk vind mij niet meer leuk.”
Het klinkt vreemd, maar zou het kunnen dat je werk (je collega’s, je baas, je werkzaamheden) jou niet leuk vinden? 

Probeer een paar concrete situaties te vinden waarin dit het geval is. Denk aan de momenten dat jij je afsluit of boos wordt. 

Er is geen schuld!

Niet alleen de aanvankelijke stelling, maar ook al je antwoorden onderwerp je aan een onderzoek. Je zult ontdekken dat je iedere gedachte kunt omdraaien. Alles wat jij voor waarheid houdt, kun je ook van een andere kant bekijken. Dit betekent echter niet dat je het fout ziet of verkeerd hebt gedaan.

Bij Byron Katie gaat het namelijk nooit om de schuldvraag. Het gaat erom dat je je bewust bent van je eigen gedachten. Kun je iets aan je eigen manier van kijken of je manier van denken veranderen, zodat er ook iets op je werk verandert? Is het zo dat je je werk echt helemaal niet meer leuk is, of valt het wel mee en kun jij iets aan jezelf veranderen waardoor je je werk weer leuk gaat vinden? 

Voor de verdere uitwerking verwijs ik naar het eerder genoemde boek, Vier vragen die je leven veranderen.

Wil je het allemaal eerst eens op een video bekijken dan kan ik je onderstaande Engelstalige video van Byron Katie aanbevelen.

Video afspelen

3. Neem een besluit!

Als je de situatie goed hebt onderzocht, is het tijd om een besluit te nemen. De eerste stap is om te stoppen met klagen. 
Kom in beweging en stop met jezelf een slachtoffer te voelen van je omstandigheden. Neem jezelf en je gevoel serieus en pak de verantwoordelijkheid voor je eigen welzijn. Hierbij kunnen de volgende punten helpen:

  • Vertel aan anderen hoe je die verantwoordelijkheid voor je eigen welzijn vorm wilt geven. Door je ideeën te delen wordt het steeds concreter voor je. Bovendien kunnen anderen vaak met goede adviezen komen of je in contact brengen met mogelijke andere werkgevers.
  • Neem een weloverwogen risico. Als je leerkracht bent dan heb je de tijd mee. Op dit moment is er een enorme behoefte aan goede leerkrachten, dus ben je er zeker van dat je wel ergens een baan kunt vinden. Desnoods begin je met invallen.
  • Wees flexibel. Als je besluit van baan te veranderen dan kan flexibiliteit je aantrekkelijk maken voor je nieuwe werkgever. Door akkoord te gaan met een tijdelijke aanstelling of te werken via een uitzendbureau kan de andere werkgever zijn risico beperken. Ondertussen kun jij je kwaliteit laten zien. Overigens kun je deze flexibele inzet ook tonen bij je huidige werkgever, mocht je besluiten om niet weg te gaan.
  • Vertrouw op jezelf. Ook een volgende baan kan tegenvallen. Schiet dan niet in de twijfel over jouw capaciteiten, maar onderzoek (bijvoorbeeld volgens de methode van Byron Katie) wat jouw rol is. Misschien denk je wel dat je niets anders kunt, maar is dat werkelijk waar? 
  • Neem het allemaal niet te persoonlijk. Dit laatste zal je als vijftigplusser steeds gemakkelijker afgaan. Relativeren is een deugd die je ontwikkelt naarmate je ouder wordt en het is een heerlijke eigenschap om afstand te nemen van een moeilijke of vervelende situatie.

Wat levert het op?

Door de situatie grondig te onderzoeken, kun je de conclusie trekken dat er veel aspecten in je werk zijn die je wel leuk vindt. Het negatieve gevoel is dan het gevolg van het vergroten van één of twee vervelende gebeurtenissen die plaats hebben gevonden. Als je die gebeurtenissen kunt isoleren en terugbrengen tot normale proporties dan blijkt misschien dat je wél leuk werk hebt!

Zelfonderzoek helpt je te voorkomen dat een rigoureuze stelling als “ik vind mijn werk niet leuk” gaat overheersen in je hoofd. Het voorkomt dat het een waarheid wordt waar niets meer aan te veranderen is. De simpele vragen van Byron Katie “Is het waar; is het werkelijk waar?” helpen om te relativeren en het minder persoonlijk te maken. Pas als je de stelling in twijfel durft te trekken is er ruimte voor lucht en licht. Het boek Vier vragen die je leven veranderen helpt je op weg om dit zelfonderzoek uit te voeren. 

Door zelfonderzoek en een actieve opstelling voorkom je dat je in een slachtofferrol kruipt. Vaak weerhoudt de angst voor verandering je van het terugpakken van de regie. Als je de rol van slachtoffer kunt voorkomen, geeft dit zelfvertrouwen en kun je weloverwogen besluiten nemen. Misschien ontdek je, dat het altijd een vorm van angst is geweest, die je belemmerde om in beweging te komen. Als je daar meer over wilt lezen kun je hier terecht.

Voorkom terugval

De belangrijkste manier om terugval te voorkomen is om in gesprek te blijven. Benut hiervoor je familie, je vrienden of je collega’s. Je kunt een goede coach zoeken om de situatie met jou te onderzoeken. Als je écht lef hebt, stap je op je werkgever af en vertel je wat je bezighoudt. Vraag of je werkgever een coach wil vergoeden in het kader van de duurzame inzetbaarheid. Wees actief en creatief.

Als je de regie naar je toetrekt, kun je uit de slachtofferrol blijven en vol vertrouwen naar de toekomst kijken.

Mocht nu blijken dat je werk echt niet leuk meer is, overweeg dan onderstaande cursus te doen. Via onderstaande link kun je de cursus bestellen voor €49,00 (situatie 2020). Als het niets is, kun je binnen 30 dagen je geld volledig terugkrijgen. Het is een resultaat gerichte cursus, die je op een systematische manier helpt je ideale baan te vinden. 

De cursus is vooral gericht op mensen die niet precies weten wat ze willen of het wel weten, maar denken dat ze het niet kunnen

Vind jij je werk nog wel leuk?

Ik ben benieuwd hoe jouw relatie met je werk is.

  • Vind jij je werk leuk?
  • Welke dingen vind je fijn aan je werk?
  • Wat zou je anders willen zien?
  • Heb jij tips voor vrouwen van boven de vijftig die hun werk niet leuk meer vinden?

3 gedachten over “Ik vind mijn werk niet leuk!”

  1. Ik heb ook in het onderwijs gezeten kwam bij de bedrijfsarts terecht en hoorde mijzelf zeggen: ik wil hier weg. Voor het eerst had ik een gesprek met iemand een onderbuikgesprek dat me de goede richting in wees. Iedereen had het altijd maar over de zekerheden die ik opgaf en het gebrek aan opties dat ik had. Ik ben niet alleen van die school weggegaan, maar ook het onderwijs uit. Voor mijn portemonnee misschien niet zo verstandig, voor mijn gezondheid wel.

    Beantwoorden
  2. Even een update over de Maria, waar ik het in dit artikel over heb.
    Ze werkt inmiddels ruim een jaar op een andere school, waar ze zich wel gewaardeerd voelt.
    Haar leidinggevende ziet haar kwaliteiten waardoor haar zelfvertrouwen is toegenomen.
    Ze laat meer van zichzelf zien en haar favoriete schooldag is niet meer ‘de dag waarop de vakantie begint’, maar ze gaat iedere dag met plezier naar haar werk.
    “Het enige waar ik spijt van heb”, vertelde ze me laatst “is dat ik de beslissing niet veel eerder heb genomen.”

    Beantwoorden

Plaats een reactie

Random image

Mijn naam is

Christine van der Pol

Christine van der Pol

Eigenaar van
wij-leven.nu
mysterieuzewereld.nl

  • Levensgenieter
  • Coach
  • Interim-directeur in het onderwijs
  • blogger
  • 50 / 60 plusser
  • Verstaat (meestal) de kunst van gelukkig ouder worden

Een boek dat mij inspireert: